गगनबाट असिना बर्सेझैं तिम्रा ती नयन बाट आँशु झर्दा
तिम्रा ती चोटहरुको मलम हुन सक्दिन म
जीवन को अँध्यारो पलमा तिमीले बत्तिको सहारा खोज्दा
आफु जलेर उज्यालो छर्न सक्दिन म
म त केवल तिम्रो सुखमा साथ् दिने स्वार्थी हुँ
तिम्रा दुखमा तिमीलाई ज्यान दिन सक्दिन म
भयो, मेरो सामु न आउ तिमी, नराख म बाट आशा
आफ्नो हाँसो दाउमा राखी तिमीलाई हसाउन सक्दिन म
क्षणभरमै पवनसंग बग्दै डांडा काट्ने बादल हूँ म
तिम्रा दुख पखाल्ने बर्सात दिन सक्दिन म
संसारमा मृत्युको भय बोकी म पनि आएकै छु
तिमीलाई झुटो आस्वासन दिन सक्दिन म
आफु मरेर तिमीलाई जीवन दिन सक्दिन म ll
Facebook
X.com
LinkedIn
Instagram
Pinterest
More
Social Media
Communication
Bookmarking
Developer
Entertainment
Academic
Finance
Lifestyle
